ပါဝါ
ယူနစ်အချိန်အတွင်း အရာဝတ္တုတစ်ခုမှ လုပ်ဆောင်သည့် ပမာဏကို ရည်ညွှန်းသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပါဝါသည် အလုပ်၏အရှိန်ကို ဖော်ပြသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပမာဏတစ်ခုဖြစ်သည်။ အလုပ်ပမာဏသေချာသည်၊ အချိန်တိုလေ၊ ပါဝါတန်ဖိုးပိုကြီးလေဖြစ်သည်။ ယူနစ်သည် watt w ဖြစ်ပြီး ပါဝါယူနစ်များတွင် kW၊ Ps၊ hp၊ bhp၊ whpmw စသည်တို့ ပါဝင်ပါသည်။ ဤတွင်၊ ကီလိုဝပ် kW သည် နိုင်ငံတကာစံယူနစ်ဖြစ်ပြီး 1kW = 1000W ဖြစ်ပြီး 1 စက္ကန့်အတွင်း 1000 joule အလုပ်ပြီးပါက ပါဝါမှာ 1kw ဖြစ်သည်။
SI ပါဝါ ယူနစ်- Watt (W)
ဘုံယူနစ်- 1 kW=1×103W၊ 1 MW=1×103kW=1×106W၊ 1 မြင်းကောင်ရေ=735W
မြင်းကောင်ရေ- ပါဝါကြီးလေလေ၊ အရှိန်မြင့်လေလေ၊ အရှိန်မြင့်လေလေဖြစ်သည်။ တက်ကြွသောစွမ်းဆောင်ရည်ကိုဖော်ပြရန် အမြင့်ဆုံးပါဝါကို မကြာခဏအသုံးပြုသည်။ အမြင့်ဆုံးပါဝါကို ယေဘုယျအားဖြင့် မြင်းကောင်ရေ (PS) သို့မဟုတ် ကီလိုဝပ် (kW) ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ 1 မြင်းကောင်ရေသည် 0.735 ကီလိုဝပ်နှင့် ညီသည်။ 1W=1J/s။
ဓာတ်အား
ဖြစ်နိုင်ချေခြားနားချက် သို့မဟုတ် အလားအလာကွာခြားမှုဟုလည်း လူသိများသော ဗို့အားသည် လျှပ်စစ်စက်ကွင်းအတွင်း ရွေ့လျားနေသော ယူနစ်အားသွင်းအား၏ အလားအလာရှိသော စွမ်းအင်ကွာခြားချက်၏ အတိုင်းအတာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဗို့အားယူနစ်မှာ ဗို့(V) ဖြစ်သည်။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ set တွင် ဗို့အားသည် အရေးကြီးသော output parameter တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရလျှင်၊ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံ၏အထွက်ဗို့အားသည် ဘေးကင်းသောအခြေအနေအောက်တွင် မီးစက်မှထုတ်လုပ်နိုင်သည့်အမြင့်ဆုံးဗို့အားကိုရည်ညွှန်းသည့် ၎င်း၏အဆင့်သတ်မှတ်ဗို့အားနှင့်ဆက်စပ်နေသည်။ ပြည်တွင်းစက်မှုလုပ်ငန်းတွင် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံအတွက် အသုံးပြုသည့်ဗို့အားမှာ 400V/230V ဖြစ်သည်။ 6300V၊ 10500V၊ နိုင်ငံခြားဒီဇယ်သုံးဗို့အား 220V/127V၊ 480V၊ 440V စသည်ဖြင့်
အကြိမ်ရေ
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ကြိမ်နှုန်းသည် Hertz (Hz) ဖြင့် ထုတ်လွှတ်သော လျှပ်စီးကြောင်း၏ ကြိမ်နှုန်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ နိုင်ငံများနှင့် ဒေသအများစုတွင်၊ စံပါဝါကြိမ်နှုန်းမှာ 50Hz သို့မဟုတ် 60Hz ဖြစ်သည်။
ပါဝါအချက် ၁
ပါဝါအချက်သည် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုင်းတာရန် အသုံးပြုသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း လျှပ်စစ်ပစ္စည်းမှ သုံးစွဲသည့် ပါဝါ၏ အချိုးအစားနှင့် ပေးထားသော ပါဝါကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပါဝါအချက် ၁ ပါသော စက်ပစ္စည်းသည် ယေဘူယျအားဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပစ္စည်းကို ရည်ညွှန်းသည်။
ပါဝါအချက် 0.8; 0.6- ပါဝါအချက်သည် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုင်းတာရန် အသုံးပြုသည့် ဘောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း လျှပ်စစ်ပစ္စည်းမှ သုံးစွဲသည့် ပါဝါ၏ အချိုးအစားနှင့် ပေးထားသော ပါဝါကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပါဝါအချက် 0.8 ဆိုသည်မှာ အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုနေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သုံးစွဲနေသော ပါဝါသည် စုစုပေါင်းပါဝါ၏ 80% အတွက်ဖြစ်ပြီး ကျန် 20% သည် ဓာတ်ပြုပါဝါပုံစံဖြင့် ရှိနေပါသည်။ သက်ဆိုင်သောအားဖြင့်၊ ပါဝါအချက်မှာ 0.6 ဖြစ်ပါက၊ တက်ကြွသောပါဝါသည် စုစုပေါင်းပါဝါ၏ 60% အတွက်ဖြစ်ပြီး ကျန် 20% သည် ဓာတ်ပြုပါဝါပုံစံဖြင့် ရှိနေပါသည်။ 40% သည် reactive power ပုံစံဖြင့်တည်ရှိသည် ။
အသင့်အနေအထားပါဝါ
Standby power သည် လည်ပတ်မှု 12 နာရီတိုင်း 1 နာရီတိုင်း ယူနစ်အား ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး ပါဝါကို ရည်ညွှန်းသည်၊ ၎င်းသည် အပြည့်အ၀ ဝန်အခြေအနေဖြစ်သည်။ Standby ပါဝါသည် သတ်မှတ်ထားသော ပါဝါထက် 1.1 ဆ၊
ဆက်တိုက်ပါဝါ
ရေရှည်လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း စက် သို့မဟုတ် စနစ်တစ်ခုသည် ဆက်တိုက်ထုတ်ပေးနိုင်သည့် ပါဝါကို ရည်ညွှန်းသည်။
အင်ဂျင်၏လုပ်ဆောင်မှုနိယာမ
အင်ဂျင်၏လုပ်ဆောင်မှုနိယာမမှာ အတွင်းစွမ်းအင်ကို စက်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အခြားသော စွမ်းအင်ပုံစံများကို စက်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သော စက်ဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်များတွင် အတွင်းလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင်များ၊ ပြင်ပလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင်များ၊ ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်များ၊ ဂျက်အင်ဂျင်များ၊ လျှပ်စစ်မော်တာများနှင့် အခြားအမျိုးအစားများ ပါဝင်သည်။ အတွင်းလောင်ကျွမ်းခြင်းအင်ဂျင် အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ရှိသည်- reciprocating piston engines နှင့် rotary piston engines ။ ကိုယ်ထည်သည် အင်ဂျင်၏ အရိုးစုဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများအားလုံးကို ကိုယ်ထည်အတွင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိရမယ်။ လောင်စာနှင့် လေအရောအနှောကို ဆလင်ဒါထဲသို့ ထိုးသွင်းပြီး မီးလောင်သောအခါ၊ အရောအနှော၏ ထုထည်သည် လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ထွက်လာသည့် စွမ်းအင်သည် ပစ္စတင်ကို မောင်းနှင်စေသည်။ ပစ္စတင်၏ အတက်အဆင်း ရွေ့လျားမှုကို crankshaft ဖြင့် လည်ပတ်စေပြီး အင်ဂျင်ကို လည်ပတ်စေသည်။
အင်ဂျင်ပါဝါ
အင်ဂျင်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ပါဝါသည် ယေဘူယျအားဖြင့် စံပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စံလောင်စာဆီ၊ ချောဆီနှင့် အအေးခံရည်တို့ကို ရည်ညွှန်းသည်- အမြင့် 1000m၊ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန် 25°C၊ နှိုင်းရစိုထိုင်းဆ 60%, 1500r/min 12 နာရီကြာ အဆက်မပြတ်လည်ပတ်နိုင်သော ပါဝါ (ပန်ကာများကဲ့သို့ အင်ဂျင်သုံးစွဲသည့် အသားတင်ပါဝါ မပါဝင်)။ ဝန်နည်းပါးသော လုပ်ဆောင်ချက်သည် အင်ဂျင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် သက်တမ်းကို ထိခိုက်စေပြီး အင်ဂျင်ကိုပင် ပျက်စီးစေသည်။ Cummins Engine Company ၏ သက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ချက်များအရ၊ သတ်မှတ်ပါဝါ၏ 30% အောက်ရေရှည်ဝန်လည်ပတ်မှုသည် အင်ဂျင်ပျက်စီးမှုကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ မီးစက်သတ်မှတ်ထုတ်လုပ်သူသည် ဤအခြေအနေဖြစ်ပွားမှုကို ကန့်သတ်ရန် လိုအပ်သောအစီအမံများကို လုပ်ဆောင်သင့်သည်။
ဖေဖေ့ချင်း
Boe diameter သည် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ set ရှိ ဆလင်ဒါ၏ အချင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အင်ဂျင်ပါဝါ၊ လောင်စာသုံးစွဲမှု၊ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုစသည်တို့ကို ထိခိုက်စေသည့် အရေးကြီးသောအချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပေါက်၏အရွယ်အစားသည် အင်ဂျင်၏ ပါဝါနှင့် အမြန်နှုန်းအပြင် အင်ဂျင်၏ ထုထည်နှင့် အလေးချိန်တို့ကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်သည်။
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပါဝါအလိုက် ဆလင်ဒါပေါက်၏ အရွယ်အစားကို ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။ ယေဘူယျအားဖြင့်ပြောရလျှင်၊ ဆလင်ဒါအချင်းပိုကြီးလေ၊ ပါဝါပိုကြီးလေ၊ လောင်စာဆီသုံးစွဲမှုသည် လျော်ညီစွာ တိုးလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ထုထည်နှင့် အလေးချိန်သည်လည်း လိုက်လျောညီထွေ လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ဆလင်ဒါအချင်း သေးငယ်လေ၊ ပါဝါနှင့် လောင်စာသုံးစွဲမှု လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထုထည်နှင့် အလေးချိန်သည်လည်း လိုက်လျောညီထွေ တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။
ဆလင်ဒါအရေအတွက်- ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံရှိ ဆလင်ဒါအရေအတွက်သည် မတူညီသော မော်ဒယ်များနှင့် အသုံးပြုမှုများအရ ကွဲပြားနိုင်သည်။ အများအားဖြင့် ဆလင်ဒါလေးလုံး၊ ဆလင်ဒါခြောက်လုံး၊ ဆလင်ဒါဆယ့်နှစ်ဆလင်ဒါ၊ဆယ့်ခြောက်ဆလင်ဒါ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
လေဖြတ်ခြင်း။
ဒီဇယ်အင်ဂျင်တစ်လုံး၏ ပစ္စတင်တွင် (ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ အစုံအလင်ပါ၀င်သည်) တွင် အလုပ်လည်ပတ်မှုတွင် လေဖြတ်ခြင်း (Intake Stroke)၊ ဖိသိပ်မှု (Compression Stroke)၊ ပါဝါလေဖြတ်ခြင်း (Power Stroke) နှင့် အိတ်ဇော (Exhaust Stroke) ဟူ၍ လေးချက်ရှိသည်။
Intake Stroke- ပစ္စတင်သည် အပေါ်ပိုင်းသေစင်တာမှ အောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားပြီး၊ စားသုံးမှု အဆို့ရှင်ပွင့်လာပြီး အိတ်ဇောပိုက်ပိတ်သွားပါသည်။ လေသည် လေစစ်ထုတ်မှုမှတစ်ဆင့် ဆလင်ဒါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ စားသုံးမှုလေဖြတ်ခြင်းကို အပြီးသတ်သည်။
ဖိသိပ်မှုလေဖြတ်ခြင်း- ပစ္စတင်သည် အပေါ်ဘက်သို့ရွေ့လျားသွားပြီး စားသုံးမှုနှင့် အိတ်ဇောပိုက်နှစ်ခုလုံး ပိတ်သွားပါသည်။ လေကို ဖိသိပ်ထားတယ်၊ အပူချိန်နဲ့ ဖိအားတွေ တိုးလာပြီး ဖိသိပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးသွားပါပြီ။
ပါဝါလေဖြတ်ခြင်း- ပစ္စတင်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ခါနီးအချိန်တွင်၊ လောင်စာထိုးစက်သည် လောင်စာဆီများကို လောင်ကျွမ်းစေသောအခန်းထဲသို့ မြူငွေ့ပုံစံဖြင့် ဖြန်းပေးကာ ၎င်းကို အပူချိန်မြင့်သောလေနှင့် ဖိအားမြင့်လေတို့နှင့် ရောနှောကာ ချက်ခြင်း လောင်ကျွမ်းပြီး သူ့ဘာသာသူ လောင်ကျွမ်းသွားပါသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားမြင့်မားမှုသည် ပစ္စတင်အား အလုပ်လုပ်ဆောင်ရန် အောက်ဘက်သို့ တွန်းပို့ကာ crankshaft ကို လှည့်ကာ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေပါသည်။ ပါဝါလေဖြတ်ခြင်း။
အိတ်ဇော လေဖြတ်ခြင်း- ပစ္စတင်သည် အောက်ခြေမှ အပေါ်သို့ ရွေ့လျားပြီး၊ အိတ်ဇောပိုက်သည် အိတ်ဇောသို့ပွင့်သွားပြီး အိတ်ဇော လေဖြတ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပါသည်။
နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း။
Displacement ဆိုသည်မှာ အင်ဂျင်အတွင်း လောင်ကျွမ်းခြင်း လည်ပတ်မှု တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထိပ်သေဗဟိုမှ အောက်ဆုံးသေဆုံးစင်တာသို့ ပစ္စတင်၏ ရွေ့လျားမှုပမာဏကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းကို အများအားဖြင့် မီလီလီတာ (သို့မဟုတ် ကုဗစင်တီမီတာ) ဖြင့် ဖော်ပြပြီး အင်ဂျင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရွေ့လျားမှုအရွယ်အစားသည် အင်ဂျင်၏ ပါဝါထွက်ရှိမှုနှင့် လောင်စာဆီသုံးစွဲမှုကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်သည်။ ပိုကြီးသောနေရာရွှေ့ခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ဆလင်ဒါထုထည်ပို၍ အမြင့်ဆုံးထွက်ရှိမှုပါဝါကို ဆိုလိုပြီး သေးငယ်သောနေရာရွှေ့ခြင်းသည် ပါဝါအတော်လေးနည်းပြီး လောင်စာဆီပိုသက်သာသည်။
အင်ဂျင်၏ဆလင်ဒါတစ်ခုစီ၏ bore နှင့် stroke ကိုတိုင်းတာခြင်းဖြင့် displacement ကိုတွက်ချက်သည်။ bore သည် piston ၏ axial diameter ဖြစ်ပြီး၊ stroke သည် piston တွင် ဆလင်ဒါအတွင်း အတက်အဆင်း ရွေ့လျားသည့် အကွာအဝေးဖြစ်သည်။ ဆလင်ဒါ အရေအတွက် (များသောအားဖြင့် 4၊ 6၊ 8 စသည်ဖြင့်) လေဖြတ်ခြင်း အမြှောက် အမြှောက် အမြှောက် အရွယ်အစား ၏ စတုရန်းကို ယူပြီး စုစုပေါင်း ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို တွေ့ရှိရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆလင်ဒါ 4 လုံးပါသော အင်ဂျင်အတွက်၊ ဆလင်ဒါတစ်ခုစီတွင် 75 မီလီမီတာနှင့် လေဖြတ်ခြင်း 90 မီလီမီတာ၊ ရွေ့ပြောင်းမှုဆိုင်ရာ တွက်ချက်မှုဖော်မြူလာမှာ- (75 mm/2)^2 × 3.14159 × 90 mm × 4 = ခန့်မှန်းခြေ 1297 ml ဖြစ်သည်။
ရေနံစွမ်းရည်
အင်ဂျင်မှာ ဆီဘယ်လောက်ထည့်ထားလဲ။ အင်ဂျင်ဆီသည် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံ၏ ပုံမှန်လည်ပတ်မှုအတွက် အဓိကအချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ချောဆီ၊ အအေးခံခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးနှင့် သံချေးတက်ခြင်းစသည့် အခန်းကဏ္ဍများစွာ ပါဝင်ပါသည်။
ဆီစားနှုန်း
အင်ဂျင်အတွင်း လောင်စာဆီပမာဏ။ Kachai အသံတိတ်အင်ဂျင်ယူနစ်၏ စံလောင်စာဆီပမာဏမှာ 8 နာရီကြာ အသုံးပြုသည့် ဆီတိုင်ကီဖြစ်သည်။ ပြင်ပလောင်စာတိုင်ကီဖြင့် ပြုပြင်နိုင်သည်။
စတင်ဗို့အား
မော်တာ သို့မဟုတ် inductive load ကို ပါဝါဖွင့်သည့်အချိန်မှစပြီး ချောမွေ့စွာလည်ပတ်သည့် အချိန်တိုအတွင်း လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ တွန်းအားဗို့အားသည် မော်တာ သို့မဟုတ် လျှပ်ကူးပစ္စည်းအား ပါဝါဖွင့်ထားသည့်အချိန်မှ ဗို့အားပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ စတင်ဗို့အားသည် ယေဘူယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ဗို့အား 4-7 ဆဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော် စည်းမျဉ်းများတွင် လိုင်းများ ဘေးကင်းစွာ လည်ပတ်ခြင်းနှင့် အခြားလျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ ပုံမှန်လည်ပတ်နိုင်စေရန်အတွက် ပါဝါမြင့်အင်ဂျင်များသည် စတင်ဗို့အားကို လျှော့ချရန်အတွက် စတင်ကိရိယာများ တပ်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်ပါသည်။
မြန်နှုန်းစည်းမျဉ်းမုဒ်
စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြန်နှုန်းထိန်းညှိခြင်း- အခိုးအောင့်လီဗာကို ချိန်ညှိရန်အတွက် flyweight ဖွဲ့စည်းပုံကို အသုံးပြုသည်။ Flyweight သည် အရှိန်အဟုန်အရ အဖွင့် သို့မဟုတ် ပိတ်ပြီး တွန်းတံလီဗာကို ထိခိုက်စေသည်။ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြန်နှုန်းထိန်းကိရိယာကို ကိုယ်တိုင်စတင်လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် တိကျမှုသည် အနည်းငယ်ဆိုးရွားသော်လည်း ၎င်းတွင် ရိုးရှင်းသောဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး ထိန်းသိမ်းရလွယ်ကူသည်။ ပါဝါနည်းသော ဒီဇယ်အင်ဂျင်များတွင် အများအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။
အီလက်ထရွန်းနစ်အမြန်နှုန်းစည်းမျဉ်း- 30KW အထက်အင်ဂျင်များအတွက် ပင်မအမြန်နှုန်းစည်းမျဉ်းနည်းလမ်း။ အမြန်နှုန်းကိုချိန်ညှိရန် မော်တာနှင့် အမြန်နှုန်းအာရုံခံကိရိယာ၏ အပိတ်ကွင်းပိတ်ထိန်းချုပ်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ထိန်းချုပ်ဘောင်ကို အသုံးပြုပါ။
အီလက်ထရွန်းနစ်အမြန်နှုန်းစည်းမျဉ်းသည် ပိုမိုတိကျမှုနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော တုံ့ပြန်မှုတို့ဖြင့် ဝန်နှင့်အညီ အခိုးအငွေ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို အလတ်စားနှင့် စွမ်းအားမြင့် ဒီဇယ်အင်ဂျင်များတွင် အများဆုံးအသုံးပြုသည်။
စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြန်နှုန်း စည်းမျဉ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အင်ဂျင်၏ တည်ငြိမ်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်သည် (G2 ၏ အမြန်နှုန်း ထိန်းညှိမှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို ရောက်ရှိနိုင်သည်)။ ဝန်ရုတ်တရက်တိုးလာသောအခါ ESC ထိန်းချုပ်ကိရိယာသည် အလိုအလျောက် အရှိန်မြှင့်မည်ဖြစ်သည်။
အီလက်ထရွန်းနစ်ဆေးထိုးခြင်း- လည်ပတ်မှုအခြေအနေအရ လောင်စာထိုးပမာဏနှင့် လောင်စာထိုးချိန်ကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် လောင်စာထိုးစနစ်၏ အီလက်ထရွန်းနစ်ထိန်းချုပ်မှု။
တစ်ခုတည်းသောပန့်- ပန့်တစ်လုံး၏ သီးခြားအီလက်ထရွန်နစ်ထိန်းချုပ်မှုလက္ခဏာများ ရှိသည်။
ဖိအားမြင့်ဘုံရထား- Common rail နည်းပညာသည် ဖိအားမြင့်ဆီပန့်များ၊ ဖိအားအာရုံခံကိရိယာများနှင့် ECU များပါရှိသော အပိတ်စနစ်တွင် ဆေးထိုးဖိအားနှင့် ထိုးခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို လုံး၀ ပိုင်းခြားထားသည့် လောင်စာထောက်ပံ့သည့်နည်းလမ်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဖိအားမြင့်ဆီပန့်သည် အများသူငှာဆီ ဖိအားမြင့်လောင်စာဆီ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ဆီပိုက်၊ အများသူငှာဆီ ပေးဝေသည့်ပိုက်ရှိ ဆီဖိအားကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့်၊ ဖိအားမြင့်ဆီပိုက်၏ ဖိအားသည် အင်ဂျင်အမြန်နှုန်းနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပါ၊ ၎င်းသည် အင်ဂျင်အမြန်နှုန်းဖြင့် ဒီဇယ်အင်ဂျင်ဆီ ပေးဝေသော ဖိအားကို အပြောင်းအလဲများစွာ လျှော့ချပေးနိုင်သောကြောင့် သမားရိုးကျ ဒီဇယ်အင်ဂျင်ချို့ယွင်းချက်ကိုလည်း လျှော့ချနိုင်သည်။
သဘာဝလေဆန္ဒ
သဘာဝလေကို ရှူသွင်းခြင်းသည် ဒီဇယ်အင်ဂျင်များအတွက် လေဝင်သည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လေအားသွင်းရန် မည်သည့်စူပါအားသွင်းကိရိယာကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ လောင်ကျွမ်းရန်အတွက် အင်ဂျင်အတွင်းသို့ လေဖိအားပေးရန်အတွက် လေထုဖိအားကို အသုံးပြုသည်။ အခန်း။ လေထုဖိအားအောက်တွင် လေကို အင်ဂျင်ထဲသို့ လွတ်လပ်စွာ စုပ်ယူသည်။ ဤလေဝင်လေထွက်နည်းလမ်း၏ အားသာချက်မှာ အင်ဂျင်သည် အရှိန်နိမ့်သော အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေချိန်တွင် ပိုမိုမြင့်မားသော torque နှင့် လောင်စာဆီသုံးစွဲမှု သက်သာနိုင်ပြီး အင်ဂျင်ဆူညံမှုနှင့် တုန်ခါမှုတို့ကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ တာဘိုအားသွင်းထားသောအင်ဂျင်သည် အင်ဂျင်၏သတ်မှတ်အမြန်နှုန်းသို့ရောက်ရှိပြီးနောက် တာဘိုင်အား စတင်ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်ပြီး အင်ဂျင်၏ စားသုံးမှုဖိအားနှင့် လေစီးဆင်းမှုကို တိုးမြင့်စေပြီး အင်ဂျင်၏ပါဝါနှင့် ရုန်းအားကို တိုးစေသည်။
တာဘိုအားသွင်းခြင်း
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ တာဘိုအားသွင်းခြင်း ဆိုသည်မှာ စားသုံးမှု ဖိအားကို တိုးမြင့်စေခြင်းဖြင့် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ပါဝါကို မြှင့်တင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအား တာဘိုအားသွင်းရန် အဓိကနည်းလမ်း နှစ်ခုရှိပြီး၊ တစ်ခုမှာ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ တာဘိုအားသွင်းခြင်းနှင့် အခြားတစ်ခုသည် အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့ တာဘိုအားသွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။
စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ တာဘိုအားသွင်းစနစ်သည် တာဘိုချာချာအား ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ crankshaft မှတဆင့် လှည့်ပတ်မောင်းနှင်ကာ လေကိုချုံ့ကာ ဆလင်ဒါထဲသို့ ပေးပို့သည်။ ဤ turbocharging နည်းလမ်းဖြင့် သုံးစွဲသော ပါဝါသည် crankshaft မှ ပေးသော စွမ်းအင်မှ လာသည်။ ထို့ကြောင့် တာဘိုအားသွင်း ဖိအားများ မြင့်မားလာသောအခါတွင် မောင်းနှင်သုံးစွဲသည့် စွမ်းအင်သည်လည်း ကြီးမားလာကာ စက်တစ်ခုလုံး၏ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကျဆင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ တာဘိုအားသွင်းစနစ်အား တာဘိုအားသွင်းမှုဖိအား 160 ~ 170KPa ထက်မပိုသော တာဘိုအားသွင်းမှု ဖိအားနည်းသော တာဘိုအားသွင်းနည်းနှင့် ပါဝါနည်းသော ဒီဇယ်အင်ဂျင်များတွင် များသောအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။
Exhaust gas turbocharging သည် ဒီဇယ်အင်ဂျင်မှ ထုတ်လွှတ်သော ဓာတ်ငွေ့စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး တာဘိုချာဂျာကို မောင်းနှင်ရန်၊ လေကို ဖိသွင်းပြီးနောက် ဆလင်ဒါသို့ ပေးပို့သည်။ Exhaust gas turbocharging သည် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားသောကြောင့် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာများတွင် တွင်ကျယ်စွာ အသုံးပြုပါသည်။
စားသုံးမှုနှင့် Exhaust
ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ စားသုံးမှုနှင့် အိတ်ဇောစနစ်တွင် ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့် လေဝင်စနစ်နှင့် အိတ်ဇောစနစ်တို့ ပါဝင်သည်။ လေဝင်ပေါက်စနစ်- လေဝင်ပိုက်နှင့် လေစစ်ထုတ်စက်တို့ ပါဝင်သည်။
Intake pipe- ၎င်း၏အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဆလင်ဒါထဲသို့ လတ်ဆတ်သောလေကို လမ်းညွှန်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ထိပ်တွင် တပ်ဆင်လေ့ရှိသည်။
Air Filter- အင်ဂျင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောလေများကို အညစ်အကြေးကင်းစင်စေရန် လေစစ်ထုတ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။ အိတ်ဇောစနစ်- အဓိကအားဖြင့် အိတ်ဇောပိုက်များ၊
Exhaust manifold- အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့များကို ထုတ်ပေးသည်။ ၎င်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် အဝိုင်း သို့မဟုတ် U-ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသောကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားသော အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့များကို မာဖလာသို့ မရောက်ရှိမီ ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
Exhaust muffler- ၎င်း၏အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အိတ်ဇောသံကို လျှော့ချရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ရှုပ်ထွေးသော အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး ဆူညံသံများကို ထိထိရောက်ရောက် စုပ်ယူနိုင်ပြီး လျော့ပါးစေသည်။
အင်ဂျင်ကိုယ်ထည်
အင်ဂျင်ကိုယ်ထည်သည် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ set ၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် crankshaft connecting rod ယန္တရား၊ valve ယန္တရား၊ ချောဆီစနစ် နှင့် cooling system တို့ပါဝင်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ခြင်းမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
Crankshaft ချိတ်ဆက်ထားသောလှံယန္တရား- ဆလင်ဒါတုံး၊ crankcase၊ ဆလင်ဒါခေါင်း၊ ပစ္စတင်၊ ပစ္စတင်ပင်၊ ချိတ်ဆက်လှံတံ၊ crankshaft နှင့် flywheel အပါအဝင် အပူစွမ်းအင်သို့ စက်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန်အတွက် အဓိကတာဝန်ရှိသည်။
Valve ယန္တရား- ပုံမှန်အားဖြင့် လေကောင်းလေသန့်ရရှိမှုနှင့် လောင်ကျွမ်းနိုင်သော အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့များ၊ အဓိကအားဖြင့် အချိန်ကိုက်ဂီယာများ၊ camshafts၊ tappets၊ push rods၊ rocker arms၊ valves၊ valve springs၊ valve seats၊ valve guides နှင့် valve lock blocks၊ intake and exhaust pipes၊ air filters၊ mufflers စသည်တို့၊ superchargers၊
ချောဆီစနစ်- အဓိကအားဖြင့် ဆီပန့်တစ်ခု၊ ဆီစစ်ထုတ်ခြင်းနှင့် ချောဆီလမ်းကြောင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ ပွတ်တိုက်မှု ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီ၏ ပုံမှန်အပူချိန်ကို သေချာစေရန်အတွက် ၎င်းကို အသုံးပြုသည်။ ဆီပန့်၊ ဆီစစ်ထုတ်စက်၊ ဖိအားထိန်းပေးသည့် အဆို့ရှင်၊ ပိုက်လိုင်းများ၊ တူရိယာများ၊ ဆီအေးပေးစက် စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
အအေးပေးစနစ်- အဓိကအားဖြင့် ရေစုပ်စက်၊ ရေတိုင်ကီ၊ အပူချိန်ထိန်းကိရိယာ၊ ပန်ကာ၊ ရေဂျာကင်နှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဒီဇယ်အင်ဂျင်ကို အအေးခံရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။
